دیروز مورخه هفدهم مهر ماه، عبدالکریم لاهیجی، از فعالین حقوق بشر مقیم
پاریس میهمان برنامه "میزگردی با شما" ( که البته نام " میزگردی بر شما " بسیار مناسب تر است ) در بخش
فارسی صدای آمریکا بود و موضوع برنامه نیز به مانند چند ماه گذشته پیرامون اقلیت
های قومی !!! ساکن ایران.
در این
برنامه پس از تماس یکی از انیرانیان مقیم کرمانشاه که معتقد بود باید هر انسانی
تجزیه طلب باشد!!؟ در توضیح آزادی بیان و در تایید سخن شخص مذکور خواهان آزاد
گذاشتن تجزیه طلبان ایران برای نشر و گسترش عقایدشان شد. ایشان همچنین با تاکید بر
این نکته که در چکسلواکی رفراندمی آزاد برای تعیین سرنوشت مردم این کشور انجام شد،
برگزاری رفراندم را در این خصوص برای ایرانیان امری ضروری دانست.
وفا مستقیم،
مجری برنامه میزگردی با شما نیز با سکوت خود مهر تاییدی بر سخنان گوهر بار!!! آقای
لاهیجی زد و حتی در مواردی با کوتاه کرد تلفن مخالفین در پیشبرد برنامه به سمت
آنچه که نباید می رفت قدم موثری برداشت.
حال سوال این جاست
که چرا صدای آمریکا در چند ماه گذشته هر روز بیش از پیش بر مسئله قومیت های ایران
اشاره می کند؟ برنامه هایی چون برنامه دیشب میزگردی با شما و " معرفی
احزاب کردستان "، آن هم در هشت قسمت از برنامه " خبرها و نظرها "
دال بر این مدعاست. احزابی که فدرالیسم حداقل خواسته آنهاست.
دکتر لاهیجی...
کجای دنیا به تجزیه
طلبان آن کشور اجازه سخن گفتن و به تعبیر شما " آزادی بیان " داده شده
که شما خواهان آن در ایران غیردمکراتیک امروز هستید؟
اگر فردا به عنوان
مثال گروه هایی با هدف حذف کامل پوشش به خیابان ها بریزند و نظرات خود را با پخش
مقالات و تصاویر علنا اعلام کنند آیا سخن این اشخاص در دایره " آزادی بیان
" شما جای خواهد گرفت؟ آیا همین امروز نژادپرستانی که صرفا خواهان قطع رابطه
با سیاه پوستان هستند، در هیچ جای دنیا تریبون آزادی در اختیار دارند؟ آیا در کشور
محل سکونت شما کسی حق دارد هولوکاست را نفی کند حتی با فرض این مطلب که هولوکاست
واقعیتی غیر قابل انکار است؟
آیا ساکنین
جزیره کرس در فرانسه که کمتر از دویست سال سابقه زندگی مشترک با مردم آن کشور را
دارند، می توانند آزادانه خواست خود را مبنی بر جدای از خاک فرانسه اعلام کنند؟
شما می فرمایید
برای مرزبندی کشورها باید رفراندم برگزار شود. خوب به نظر شما چه ایرادی دارد این
رفراندم را قبل از انتخابات ریاست جمهوری هر چهار سال یک بار تکرار کنیم؛ و یا یک
نظرسنجی اینترنتی ترتیب دهیم و هر زمان که رای تجزیه طلبان از پنجاه درصد گذشت
همان روز چند کشور جدید در سازمان ملل به ثبت رسانیم!!؟
و یا اصلا
چرا این رفراندم را در کشور فرانسه برگزار نکنیم. مگر ملی گرایی و وطن پرستی مردم
فرانسه از ایرانیانی که هزاران سال با هم زندگی کرده و بیش از دو هزار و پانصد سال
زیر پرچم ایران شمشیر بر روی متجاوزین کشیده اند بیشتر است؟
آیا منٍ نوعی که
ساکن یکی از شهرهای مرزی هستم می توانم خیابان محل سکونت خود را به دلیل ارتباط
مستقیم و داشتن راه آسفالته با کشور همسایه، تجزیه کنم؟ اگر به فرض مثال اینجانب
مالک زمینی به مساحت یک هکتار باشم، حق دارم در آن کشوری به نام خود ثبت کرده و به
عضویت ناتو درآییم؟
شما که خود
را دکترای حقوق معرفی می کنید و ادعای فعالیت مدنی و حقوق بشری دارید آیا پیش از
بیان نظراتتان لحظه ای بدان ها اندیشیده اید؟
عبدالکریم
لاهیجی، صدای آمریکا و تمامی تجزیه طلبان هویت ستیز ....... ننگتان باد
پایندهایران
در صورت تمایل برای آگاهی
بیشتر از مواضع صدای آمریکا جستاری در این خصوص را در وب فرمان آریا به آدرس www.farmane-ariya.blogfa.com مورد
مطالعه قرار دهید.
همان گونه که در این فرتورها دیده می شود شوربختانه روند فرسایش سنگهای
این بنای یادبود ماندگار با ترسانش ها و تهدیدهای بسیاری روبروست به گونه
ای که بر روی برخی از سنگهای آن می توان به سادگی رویش گلها - گیاهان و
گلسنگ را به چشم دید بدون آنکه نهادهای دست اندر کار با وجود سازوبرگهای
بسیاری که در کنار آرامگاه فراهم کرده اند به آنها توجهی داشته باشند.
شایان یادآوری است که این فرتورها در واپسین روزهای امردادماه امسال گرفته
شده است و به احتمال بسیار هم اکنون نیز هنوز این وضعیت به همان روی باقی
مانده است.
بنای پاسارگاد که با آن داربست و چادر برزنتی چندان بی شباهت به ساختمانهای نیم ساخته تهران و یا هیاتهای سوگواری (!) نیست.
نه گمراه نشوید. اینجا گلخانه یا صخره و کوه نیست. افسوس که اینجا پاسارگاد است
به سادگی می توان حدس زد که چه ریشه ای دوانده است.
اینجا هم که دین ادا شده است و دین کامل (افسوس) نمادی از اسلامیزه شدن فرهنگ ایرانی
نوشته شده توسط سورنا آریا در دوشنبه پانزدهم مهر 1387 ساعت 0:48 |
لينک ثابت |
